وقتی می‌خواستند بروند به منطقه، آمدند اینجا و روی این قالی نشستند و گفتند می‌خواهم بروم به جبهه، اشاره کردم که از یک طرف همیشه دو - سه نفر از بچه‌های شما در آن منطقه‌ها بسر می‌برند و از طرف دیگر پشت جبهه هم که به شما نیاز دارند در ضمن به عائله‌ی سنگین‌تان هم می‌رسید، بعد ‌پرسیدم حالا درست است که شما هم بروید؟

قدری فکر کرد و در جوابم گفت:

«آنها که می‌روند از ما سلب تکلیف نمی‌شود، این راه، راه عشق است و من نمی‌توانم از رفتن خودداری کنم» همیشه به گل این قالی می‌نگرم که موقع صحبت و خداحافظی‌مان شهید...

 از کمترین فرصت‌ها در حین بیشترین گرفتاری‌ها بهره جسته بی‌تعارف و تکلف به دیدن دوستان و بستگان نسبی و سببی دور و نزدیک رفته یا آنان را بدون اطلاع قبلی به منزل آورده و میزبانشان می‌شدند. اگر می‌شنیدند کسی مریض یا گرفتار شده به عیادت و کمکش می‌شتافتند، رفتار ایشان درحالی این طور جریان داشته که بعضاً کم محلی‌هائی از سر غرور یا جهل به ایشان می‌نمودند یا زخم زبان‌هائی نیز می‌زدند! در عین حال ایشان ارتباط بعضاً یکجانبه‌شان را حفظ کرده‌اند و حتی به روی آنها هم نمی‌آورده‌اند که چه می‌کنند! مواردی نیز بود که عملاً...